اگر انسان عاشق کتاب باشد، حتی اگر سواد نداشته ‌باشد، راه‌های کتاب‌خواندن را می‌یابد، بی‌پولی و کم‌پولی هم بهانه خوبی برای نخواندن کتاب نیست. کتابخوان‌های بزرگ جهان در زندگی، کمتر پول کتاب داده‌اند. در بسیاری از کشورها رونق کتابخانه‌های عمومی که برای بی‌پول‌های کتاب‌دوست برپاست، به رونق نشر و اقتصاد کتاب انجامیده است. ‏

‏«کتاب خوب گیر نمی‌آید!» این بهانه هم نخ‌نماتر از آن است که به زبان آید. گاه هم بهانه آورده می‌شود که «وقت ندارم»، در حالی که زمان بیچاره، ساعت‌ها و ساعت‎ها پای شبکه‌‌های اجتماعی دود می‌شود، بی آن‍‌که بتواند به صاحبش اندکی دانایی ببخشد. کمی فکر کنیم شاید بهانه دیگری برای نخواندن کتاب بیابیم!‏

پس بهتر است پیش از خوکردن به کتابخوانی، تمرین بهانه‌نیاوردن کنیم و به کودکان خود بیاموزیم که به جای بهانه‌آوردن، در راه هدف‌های خود گام بردارند. آنان خوب است بدانند کتابخوانی، گونه‏‎ای مهربانی به خودشان است؛ انسان با خوانش متن‌ها، بیش از هرکسی خود را برای رو-در-رو شدن با چالش‌هایی در درون و بیرون خود، آماده می‌کند..